Bilmem kaçıncı gün bugün sayamadıklarımdan
kim bilir nerede
hangi şehrin kollarında
hangi geniş omuzlarda uzakları seyrediyorsun.
Yanakları ağrıtan sahte gülüşler sarıyor etrafı
bir şarkı çalıyor
en güzel yerinde eşlik etmeye başlıyorsun.
Mırıldanırken dudakların hep aynı yere bakıyorsun
baktıkça önce hatıraların beliriyor
sonra bir uyuşma ellerinde
başta farkına varamıyor insan
sonra açıyor sıkı sıkıya kapattığı avuçlarını
bu da bir reflekstir kim bilir
kaçırmamak için avuç içlerinden mutluluğu.
Sonralarına yaklaşırken şarkının
hatırlamaya çalışıyorsun
-Kaçıncı gün bugün ?
Kim bilir nerede
hangi şehrin kollarında
kaçıncı yılı ayrılığın.
Alışılmadık tek şey bırakmıyor hayat
alıştıkça diniyor sancımız,
her yıl kabuk bağlıyoruz
zamana güveniyorum.
Artık ne uzak, yakınlarımız.
Bak yarım kalan hayaller yaşındayız…
