Onu sevdiğimi anladığı dokuz saniye içerisindeyim. Kurtulmak istiyorum, anladı beni, gördü, buldu beni kaçmam gerek.
Dokuz saniye.
Bir iki üç dört beş altı yedi sekiz dokuz. Saydınız, gördünüz, süre çok uzun. Her şeyi gördü, buldu yerleşecek şimdi evi tuttu.
İlk saniye.
Ağzımdan çıkmak isteyen çiçekler kokuyorum.
İkinci saniye.
Gözlerim gökkuşağını tam bir daire yaptı.
Üçüncü saniye.
İçimde dünyanın en yeşil ormanı yeşerdi, nefesim serinlik.
Dördüncü saniye.
Ellerim ellerine koşuyor, nefes almayı unuttu.
Beş.
Altı.
Ben.
Yedi.
Evime.
Sekiz.
Geldim.
Dokuz.
zeynep seden
