Unutmanın Adı Bu Değil Ki | 30 Alıntı

131
Gece Modu

Edebiyat dünyasına 2016 yılında “Unutmanın Adı Bu Değil Ki” adlı şiir kitabıyla giriş yapan Erdi Akbulut, aynı kitap ile 2018 yılı Altın Kalem Ödülleri‘nde şiir dalında ödüle layık görüldü.

Henüz iki kitabı bulunan Akbulut’un, yazarlık serüveninde ‘yaşarken değeri bilinen yazarlar‘ kategorisine dahil olup hedeflediği başarıyı elde etmesini temenni ederiz.

Sizleri, Unutmanın Adı Bu Değil Ki‘nin alıntılarıyla baş başa bırakıyoruz:

Söylenti Dergi e-sayısı Çıktı!

TEMA Vakfı yararına çıkardığımız e-dergimizin ilk sayısı yayında! 90 sayfa içine 40 farklı yazardan, şiir, öykü, deneme ve incelemeleri yayınladığımız e-sayımızı satın almayı unutmayın! Üstelik yalnızca 5₺!

1.

Mutlu yüz maskesini taktım

Siyah kelebekler uçuştu üzerimden

Sokak lambalarını söndürdüler

İnsanlar korkak

Herkesin derdi ceplerinde (s. 9)

2.

Hiçbir şey yaşanmamış dahi olsa

Yine de seni sevmemek olmazdı

Nasıl sevemezdim ki?

Bir güvercin ne kadar saklanabilirdi yağmurdan ? (s. 10)

3.

Küçük bir evimiz olur

Eski bir radyo,

Sıradaki şarkı senin oyunu oynarız

Kimse canını sıkamaz o zaman

Tek derdimiz geç yanan sobamız olur. (s. 12)

4.

Hiç yapamadığımız pazar kahvaltıları

Hiç uyutmayan çocuk sesi bizimdir. (s. 13)

5.

Bir silüet gibiydi hayalin

Hatırlattı tüm geçmişimi bana. (s. 14)

6.

Seni ne kadar çok sevdiğimi bilseydin

Örtbas ederdin her şeyi. (s. 16)

7.

Dayanamıyorum seni bu kadar kızdırdığıma,

Çıkıyorum bir vakit dışarı, açık tek çiçekçi yok.

O en sevilen pahalı oyuncağı bugün de alamamış bir baba gibi ağır ağır yürüyorum (s. 17)

8.

Hayatımın geri kalanı

Hastalıktan titreyen bir elde

Sonu gelmiş bir çay bardağı gibiydi belki de. (s. 20)

9.

Bugün sadece kahvaltıda geldin aklıma

Dün uyurken bıraktım seni düşünmeyi (s. 22)

10.

Sevmeden seni, yaşamak ne kolaymış. (s. 23)

11.

Karşıma çıkınca Şubat soğuğunda

Önce yüreğim ısındı, sonra ellerim

Bakmadım ki hiç karaya denizin ortasında

Seni izleyip boğulmayı göze almışken (s. 29)

12.

Seni anlatmak seni öylece izlemekten ağır geliyor. (s. 32)

13.

Benden ne istiyorsun diye sormasaydın

Yanında ihtiyarlamak istediğimi söyleyecektim. (s. 34)

14.

Seni ne zaman uyurken hayal etsem

Affediyorum. (s. 36)

15.

İşte hayat da bu ya, herkes birini seviyor, o biri de başkasını. (s. 37)

16.

Belki giyersin mor çoraplarını, erken kalkar yazarsın bana.

Anlatırsın anlatamadığın ne varsa

Mavi tükenmez kalem lekeli minik ellerini saklarsın

Saklarsın hiç çıkarmadan ceplerinden. (s. 38)

17.

Belki de içinde kalmalı hayal ettiklerin

Söyledikçe üzülür gidersin. (s. 43)

18.

Yürürsün amaçsızca

Yürüdükçe kaçar gibi

Kaçtıkça uzaklaşır gibi olur.

Uzaklaştıkça yalnızsındır. (s. 44)

19.

Şimdi çıkıp gelsen,

Sevinsem mi üzülsem mi bilemem.

Gelsen biliyorum sokaklarım kalabalıklaşır,

Karnaval alanı tüm caddeler,

Bir eli balonunda diğeri babasında olan küçük kız,

Şarkı söyler bağıra bağıra (s. 45)

20.

En güzel boyama kitabıydın

Çocukluğumun odasında

Bitmesini hiç istemediğim. (s. 49)

21.

Şimdi çıkıp gelsen mesela,

Hazırlamış mı olursun bir sonraki gidişini? (s. 51)

22.

Hep akşam olsun

Şiir yazalım

Kar yağsın, yürüyelim

Sen gel

Her şeyi unutalım. (s. 53)

23.

Benden başka birine hazırlandığını

İlk kez orada düşünebildim. (s. 60)

24.

Belki de bu kadar sevmemeliydik dedi önce.

Düşündü bir an.

Hoşça kal diyenin bir daha gelmeyeceğini okumuştu bir şiirde. (s. 63)

25.

Seni sevdikten sonra

-ki çok sevdim

Everest’in tepesinden

Aşağı

Bir piyano taşıdım hep (s. 69)

26.

Cama düşen yağmur damlalarının sesine ortak olmak

Dar aralıktan gökyüzüne bakmak

Her şimşek çaktığında yüzünü görmek yıldızların arasında

Çenemi kaplayıp avuçlarımla

Seni özlemek de güzel (s. 77)

27.

Unut dediğin günü

Unutamam (s. 79)

28.

Hiç ummadığın anlarda öperdim saçlarından (s. 83)

29.

Unutmak kolay değil ki canım,

Çiğnemek kadar binlerce cam kırıntısını

Yarıp göğsünü bastırmak kadar zehirli otları

İçemeden son suyunu ölmek kadar zor. (s. 84)

30.

Görebildin mi?

Çok yandı canım… (s. 85)

Erdi Akbulut, Unutmanın Adı Bu Değil Ki, Cinius, 2016

 

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin