Gece Modu

Tomris Uyar’ın tüm öykücülüğünün toplandığı eser, 59 sayfadan ve 6 farklı hayattan oluşuyor. Güzin, Kenan, Olcay, Sema, Bülent ve Deniz… Onlar birbirlerinin hayatında olan, aynı zamanda bizim de hayatımıza bir şekilde, bir yerlerde girmiş insanlar. Tanıyorsunuz onları; Sema’nın dışarıdan pek güleç ama içinde fazla düşünceli olduğunu, Kenan’ın bu tutkunun sonunda ihtiyarlayana dek tüm kadınların yüzünde, gözünde o’nu arayacağını, Güzin’in bir erkeğin eline kalbini bırakmayacak kadar kendine korkak, dışa cesur olduğunu biliyorsunuz işte.

Kitap YKY yayınları tarafından 2002 yılında yayıma giriyor. Yine aynı yıl verdiği röportajda Tomris, son eseri için, “Benim bütün öykülerimde bir toplumsal fon vardı. Burada çok belirgin. Kişilerin didişmelerinde, değer yargılarının değişmesinde… Bir zamanlar idealist olan bir insanın artık para kazanmak dışında bir idealinin kalmamış olması gibi. Sonra aşk ilişkilerinin neden yürümediği üzerine akıl yürütmeler, dostluk ilişkileri var” diyor.

“Kocaman bir boşluk kalıyordu geriye, acıtıcı bir boşluk.”

Aslında toplumda son yıllarda beliren karakterlerin bir çetelesi bu kitap. Bin bir çeşit insandan ayıklanmış, hatta bir topluluk yaratılmış. Onların iç ve dış dünyaları, günden güne değişimleri işlenmiş. Belki dışarıdan hem kendimize hem çok yakınımızdakilere bakmaya yardımcı oluyor. Ve yılların akıp gidişini izlememize. Bir son yazmak çok mu hayali olurdu bilinmez fakat akış devam edecek, bir yenisi daha tamamlayacak boşluğu hissiyatı veriyor, kitap.

Satırlara aynı zamanda renkler eşlik ediyor.

Kitap, yazarın diğer eserlerinden farklı olarak resimlerle süslenmiş. Ali Arif Esen’in yapıta özel resimlerini barındırıyor. Resimli anlatımları çok sevdiğini söyleyen Tomris için çizen ve boyayan Esen ile Tomris, Turgut Uyar dolayısıyla tanışmışlar. Turgut Uyar ile ayrılığının bitirmediği bir dostluk ile ortaya çıkmış bu çalışma. Hem Tomris, yazılarının resimlendirilmesini de en güzel Ali Bey’in yaptığını düşünüyormuş.

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin