Kısa Bilgiler

Son Akşam Yemeğini Kim Çizmiştir?

Leonardo da Vinci

Son Akşam Yemeği Nerede Sergilenmektedir?

Santa Maria Della Graziel

Son Akşam Yemeği Orijinal Adı Nedir?

İngilizce: The Last Supper
İtalyanca: Il Cenacolo or L’Ultima Cena

Son Akşam Yemeği Ne Zaman Çizilmiştir?

1498’de çizilmiştir.

Son Akşam Yemeği Tablosunun Hristiyanlıktaki Önemi?

İsa’nın “sizden biri, benimle yemek yiyen biri bana ihanet edecek” sözüne karşı reaksiyonlarını görürüz.

Son Akşam Yemeği  Leonardo Da Vinci tarafından Ludovico Dükü’nün Santa Maria Della Graziel’deki yemek salonunun duvarını boyaması teklifi üzerine 1498’de çizilmiştir. Da Vinci bu resimde İsa’nın çarmıha gerilmeden önceki son akşam yemeğini resmetmiştir. Resimde bütün havariler küçük bir masanın etrafına büyükçe resmedilmiştir ve hepsinin İsa’nın “sizden biri, benimle yemek yiyen biri bana ihanet edecek” sözüne karşı reaksiyonlarını görürüz.

İsa resmin tam ortasında huzur içindedir. Arka pencerelerden gelen ışığın ve resimde tüm perspektiflerin odak noktasıdır. İsa’nın huzurlu ifadesine karşın bütün havariler İsa’ya ihanet edecek biri olduğunu duyunca farklı şekillerde şaşkınlıklarını ve endişelerini dile getirir biçimdedirler, biri hariç, Judas. Judas (Yeduha) İsa’ya ihanet edecek kişidir, Romalıların ona sağ elinde görüldüğü gibi bol miktarda gümüş vermesi üzerine İsa’ya ihanet etmeyi kabul etmiştir. Judas’ın İsa’nın da uzandığı kaseye uzandığını görüyoruz, bu İsa’nın onunla aynı yemeği yiyen bir kişinin ona ihanet edeceği görüşünü kanıtlar nitelikte.

İsa “Alın bu ekmeği, bu benim bedenimdir, alın bu şarabı, bu benim kanımdır ve beni unutmayın.” Derken Petrus (Peter) elindeki bıçakla İsa’yı koruma içgüdüsündedir buna karşın birçok teoride adı geçen John (Yuhanna) bir hüzün ve belki de bir kabulleniş içerisindedir. İsa’nın bir eli açık bir şekilde ekmeğe uzanırken öbür eliyle kapalı bir biçimde şaraba gidiyor. Resimle ilgili asıl teori ise Yuhanna ile ilgilidir. Dan Brown başta olmak üzere birçok araştırmacı Yuhanna’nın aslında İsa’nın gizlediği eşi Magdalalı Meryem olduğunu iddia ediyor. İkili arasında kadınlığın, kadın rahminin sembolü olan V harfi duruyor ve ikisinin üzerinden bir çizgi geçtiğimizde ise bir M harfi ortaya çıkıyor. Magdalalı Meryem İsa’nın kutsallığını yok edebilecek kadar güçlü bir karakter olduğu için birçok Hristiyan tarafından yok sayılan biridir ve Da Vinci’nin de resimlerinde dinlere göndermeler yaptığını düşünürsek bu resmin Hristiyanların bilinçaltını değiştirmek amacıyla da böyle çizildiği düşünülebilir.

Resmin bulunduğu ortam oldukça boştur. Bu öne çıkan tek şeyin masa ve İsa figürü olması içindir , ayrıca diğer Son Akşam Yemeği tablolarına kıyasla Judas da diğer havarilerle birliktedir, diğer Son Akşam Yemeği tablolarında Judas karşı tarafa oturtulmuştur ama Da Vinci resmin bütünlüğünü bozmamak ve resme bakanlarla resim arasına bir çizgi çekmek amacıyla Judası da havarilerle birlikte çizmiştir. Resme baktığımızda Rönesans döneminde çok yapılan,figürlerin birlikteliğini görürüz. Bütün figürler iç içe bir kompozisyon halindedir ve üçlü gruplar halinde resmedilmişlerdir.

Aynı zamanda bütün figürler gerçek insanlardan ilham alınarak çizilmiştir hatta Da Vinci’nin Yehuda’yı çizmek için Milano hapishanelerini gezdiği iddia edilmiştir. Resim günümüze kadar çok büyük zorluklarla muhafaza edilerek gelmiştir çünkü Da Vinci bu resimde Fresk tekniğini değil Tempera tekniğini denemiştir ve bu da tablonun kalıcığını azaltmıştır, Da Vincinin fırça darbesi neredeyse hiç kalmamıştır. Tüm bunlara rağmen bu resim bugüne kadar geldiği için çok şanslıyız.

Günümüzde bu eseri Milano’daki Santa Maria delle Grazie‘nin yemek salonunda bulabilirsiniz.

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin