Velhasıl, yaşanılanları kısa haliyle anamam, uzun uzadıya anlatamam derya olan dertlerimi… Çok vazgeçtim, çokca geçtim senden. Çokça güvendim; güvendin. Elime aldığım her kitap okunmamak için, parmaklarımın tuttuğu kalemler hiç yazmamak için var gibiler. Bir şeyler görünürde var gibi, dağınıklığımdaysa hiçin hiçi gibi, kimsesizin tekiyim.
Defalarca ateşe vermeye niyetlendiğim o fotoğrafları şimdi bir süre görmemek üzere an alt çekmecelere, unutmaya en meyilli zamanlarıma saklıyorum. Çekmecelerimi kimseler açmazsa hiç hatırlamam ki seni! Bir daha yaşanacağı olsa, kısa cümleler yazdıranla, yine yaşamalı derdim zamanında! Heyhat hasretlik var yüreğimde, adımlarda imkansızlık, nefeslerde ayrılık. Gayrı düşmez yolum sana. Gayrı yarana yar olamam… Elimde kafesten bir kolye içinde mavi kuşun olduğu ve dilimde şiirimsiler.
Hayatların sığması olağandı yazılara
Hayallerse uçsuz bucaksız
Özgürlük herkesinken
Neden bir kafese sığmayalım?
Kafes,
İçi mavi kuşun cıvıltısı
Küçük kız,
Boynunda taşıyor yükünü
Eğer bir gün isterse kuş özgürlüğü
Rengini kaybedecek gökyüzünde
Gökyüzü maviyken
Mavi herkesin!
Gizem ŞAHİN
