Sen Yolda Yürüyorsun Ben Düşünmeden Edemiyorum

Yazarın Diğer Yazıları

Çok Sevmelerin Çiçekli Kadını: Didem Madak

Solup giden otlar arasında kalan o tek canlı çiçek gibi, şiiri kelimelerin farklı boyutlardaki yansıması haline getiren şair Didem Madak!  Asıl mesleği avukatlık olup,...

sonsuzluğa uzanan bir yol; Abbas Kiarostami

Abbas Kiyarüstemi: Aşk Üzerine (2010)“Herhangi bir nesneyi alıp müzeye koyuyorlar ve insanların ona bakışı değişiyor. Burada önemli olan, nesne değil senin algın. Şu Selvi...

Nâzım Hikmet’i Ne Kadar İyi Tanıyorsun? – TEST

Edebiyatımızın mavi gözlü devi Nazım Hikmet’i ne kadar tanıyorsun? Çöz, bizimle paylaş!

Damarından Kan Değil Sevda Akan Adam – Ahmed Arif

Ahmed Arif'e karşı hangi sözcükleri seçeceğimi bilemeyecek kadar heyecanlı, hiçbir zaman içimdeki yerini tam olarak anlatamayacak kadar yetersizim bu kez. Hayranım ve sebebim çok!...
Nazlı Yaren Atabey
Nazlı Yaren Atabey
"...gövdemde sonsuzluğun dilsiz ayini. tanrı kirpiklerinden yürüyordu canıma" -Söylenti Dergi Genel Yayın Yönetmeni-

Arabalar geçiyor yollardan, yollar düz değil,
-yollar aşılmaz.

Sonra ağaçlı bir yoldan geçiyoruz şehrin ışıkları bizi aydınlatmaya yeminli. Işıklar yanar ışıklar söner,
-biz hep böyle aydınlatacağız dünyayı biliyorsun değil mi?

Gözlerini kırpıyorsun ölüp ölüp diriliyorum her kırpışında, yaratılmış olamayacak kadar kutsalsın ve günahlardan söz ediyorsun,
-ben yaratılışa değil, kirpiklerine inanıyorum oysaki

Masaya oturuyoruz birden dünyanın tahtı oluyor ağacın yok oluşuyla var olan masa, ve bilsem bin kez yok olup senin için var ederdim her şeyi,
-var oluşuna şahit olmanın telaşındayım hala bağışla

Çay geliyor iki şeker atıyorsun, eriyorlar yan yana biz düşmüşüz senle bi ikimiz yan yana, karışıp eriyoruz fark etmeden dünyada,
-bizi karıştıran dünyaya minnet duyuyorum

Gün bitiyor şairin dediği gibi gülüşün kalıyor bende, sana kim öğretti böyle gülmeyi bilmiyorum
-gülüşlerini saklamak istiyorum raftaki reçel kavanozlarında

Çizgi çekilir tüm sevmelere, yeter sevilmez daha yemin ederim bu sevmenin en üst hali diyorum,
-sevdiriyorsun, her yeni gün ettiğim tüm yeminlere tövbe ettiriyorsun

- Advertisement -

Baş ucuna bıraktığım hayallerimle soluğunun kıyısında saklıyorum alamadığım nefesleri
-ki sen dakikada 18 kez nefes alıyorsun bende nefes bırakmazken.

-sen yolda yürüyorsun ben düşünmeden edemiyorum-

Önceki İçerikKanlı Güvercin
Sonraki İçerikSoru

Daha fazla

Yorum Yap

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin

Son Yazılar

Annem Hakkında Her Şey: Aile Kavramına Bakış

1999 yılında vizyona giren film, izleyiciye farklı bakış açıları ve sorgulama alanları açmıştır. Pedro Almodóvar'a  En İyi Yabancı Film Oscar'ı ve Cannes Festivali'nde En...

Kadınca Bilmeyişlerin Tek Adı: Tante Rosa

     "Nerede olursa olsun, kadınları birbirine ortak eden tek bir şey vardır: Hayat!" 1966-1968 yılları arasında Dost dergisinde yayımlanan Tante Rosa, sonraki yıllarda kitap...

Toplumsal Cinsiyet Tartışmaları Işığında “Yürümek” – Sevgi Soysal

"Yürümek, dönüp arkaya bakmamak..." Sevgi Soysal'ın 1970 yılında kaleme almış olduğu Yürümek romanı; Türk edebiyatında o zamana kadar çokça rastlanmayan konulara değinen özgün bir eserdir....

Aydınlığı Bir Ucundan Olsa Bile Gören Kadın: Sevgi Soysal

"Hayat bir denizdir, yüzme bilmeyen boğulur." "Korkma, aydınlığı bir ucundan da olsa görenlerin işi değil korkmak." Sadece yarından konuşmak isteyen; kuru dallardan, kurumaya yüz tutmuş öz...

Dogma 95: Breaking The Waves

Dogma 95 Nedir ?  Lars Von Trier ve Thomas Vinterberg tarafından başlatılmış bir film yapım hareketidir. Hollywood sistemine karşı olan, sinema sanatında hikaye anlatım tarzının...