Özdemir Asaf

Onarmak Zordur


 

Şarkılar değil de
Hep kulaklar bitiyor,
Onarmak zordur.

Bir yürek üşümüş
Kapamış kapılarını,
Onarmak zordur.

Bir şey yitirilmiş
Hiç eskimeyecektir,
Onarmak zordur.

İnsanın içine düşen korku
Özgürlüğünden olmuştur,
Onarmak zordur.

Ölümü düşünmek yenilmek,
Sevmek ölümü yenmektir,
Onarmak zordur.

 

 

 

Kırılmış onca şeyden ibaretiz bazen.

Sarılmış ama dinmeyen yaralarımızın akan kanından ibaretiz.

Değişiyor insandan insana; onarmak, düzelmek.

Kalbi eski bir radyoya benzetenler var mesela.

Kalbin atışlarında ki sesi, bozuk radyo da çalan şarkılarda ki cızırtılara benzeten insanlar.

Oysa sıcak bir masa da güzel bir muhabbette bile hemen ısınıyor kalbimiz.

 

Düşünmeden edilen çokça söz saplanıyor içimize birer ok gibi.

Onarmak mümkün müdür sahiden?

Gül yaprakları gibi narin bir kalbe ok saplamak, böylesine kolay mıdır?

Yitirdiklerimizi kaybettiğimiz andan geriye dönmek bu kadar kolay mıdır?

 

Özdemir Asaf Nasıl sesleniyor bize şiirinde?

İçimize düşen korkudan ve bu korkunun özgürlükten olduğunu söylüyor!

Özgürlükten neden korkar insan?

Bazı yaşlarımda özgürce aşık olmaktan korkardım ben mesela!

Sonraları insanların birbirini sevmeye korkar olduğunu gördüm.

Daha da Ürktüm!

Sevmeye bile korkan bir kalbi onarmak gerçekten kolay mıdır?

 

Ölüm ve ölümü düşünmekte ya da onu sevmek arasında ki farktır korku!

Ölümü sevince kimi yenmiş oluyoruz?

Azrail’i mi?

Ölümü sevmekte, korkmakta yenilmektir aslında.

Ölümü seven bir kalbi onarmaksa yeniden ölmektir aslında.

 

Yine de kırılmadan kalp yeniden sevilmiyor hiç kimse.

Dizlerimiz kanamadan ve yaralarımız iyileşmeden koşulmuyor yeniden.

Güneş tekrar doğmadan başlanmıyor hiçbir güne.

Ve yeniden aşık olmak için onarılmayı beklemiyor hiçbir kalp.

 

 

Fırat AKKOÇ

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin