Gece Modu
  1. “Hayal kurarken bile canımı sıkabilirim.”
    (syf 20)
  2. “Hayat zor, hayat acımasız. Ben de isterdim geçmişimden koşar adım kaçıp, yepyeni başlangıçlara doğru yelken açmayı. Ama ayağımda annemin terlikleriyle en fazla bakkala kadar gelebildim.”
    (syf 17)
  3. “Çünkü kimse birbirini tanımak için sabretmiyor artık. Kimsenin kimseye ayıracak vakti yok.”
    (syf 21)
  4. “İnsan nasıl unutur sevdiğini dede? Ben daha Beşiktaş’ın 92-93 sezonu kadrosunu bile unutmamışken, bu kızı nasıl unuturum?”
    (syf 33)
  5. “Büyüdükçe gökyüzüne bakmayı da bırakıyor insan.”
    (syf 36)
  6. “Deplasmanda alınan 1 puan gibiyim. Küme düştüm düşücem ama hala bi’ puan altın değerinde diye kandırıyorum kendimi.”
    (syf 52)
  7. “Tüm mucizeler zamanla sıradanlaşır, bir sen aynı kalırsın Leyla. Benim gönlüm çöldü, sen o çölü bile deniz kıldın Leyla.”
    (syf 75)
  8. “Şu fersiz sokak lambalarının, gökyüzünde tabak gibi asılı kalmış dolunayın bile aydınlatmaya yetmediği uzun ince sokakları sen aydınlattın Leyla.”
    (syf 78)
  9. “Ah be İsmail Abi. Ne vardı çocuk gibi sevinecek? Bu dünyada en çok çocukları üzerler be abi.”
    (syf 105)
  10. “Telefonlar akıllandıkça insanlar alıklaştı.”
    (syf 107)
  11. “Ne yaparsan yap, doğanın önünde duramazsın. O bi’ şekilde gösterir kendini, yaşamaya ve yaşatmaya devam eder.”
    (syf 111)
  12. “Gökdelenler şehrin mezar taşıdır.”
    (syf 111)
  13. “Bu dünyada insan en çok sevdiklerini üzüyor.”
    (syf 137)
  14. “İnsan en çok geçmişinden kaçıyor ama insanı en çok da geçmişi mutlu ediyor.”
    (syf 146)
  15. “Umuduğun bittiği yerde çaresizlik başlıyor. Dört duvar arasına sığmayan, nefes almanı bile zorlaştıran bir çaresizlik.”
    (syf 149)
  16. “Sevgi bazen nefretten bile tehlikelidir evlat.”
    (syf 150)
  17. “Zaman mı daha acımasız yoksa insan mı?”
    (syf 155)
  18. “Bazı güzellikler yalnızca kalabalıklar çekildiği zaman ortaya çıkarlar.”
    (syf 170)
  19. “Bir babanın sessizliği, yıkılmaz duvarları olan kale gibidir. Güven verir insana.”
    (syf 189)
  20. “Bu dünyadaki en büyük korkuymuş meğer sevdiğini kaybetme korkusu.”
    (syf 214)
  21. “Yalnız mutsuz olanlar bilirler gün doğmadan hemen önce denizin aldığı rengi.”
    (syf 221)
  22. “Hayatta hiçbir isteği olmamış, duaları bile kabul görmemiş insanlar için gerçekleşen hayaller hayli korkutucudur.”
    (syf 254)
  23. “İnsan umutlarına nasıl veda edebilir ki?”
    (syf 266)

Leyla ile Mecnun – Küsurat Yayınevi

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin