Gece Modu

Söylenti Dergi olarak yeni bir oluşuma imza atıyoruz! Katılmak istersen yukarıdaki resme tıkla; öykü, şiir, deneme, inceleme, çeviri, çizim ve röportajlar ile bize katkı sağla!



“Ölüm hep yanıbaşınızda değil mi? Bizim aklımızdan atmamız ölümü uzaklaştırmıyor. Biz kendimizi ölüme uzaklaştırınca ölümde bize uzaklaşıyor sanıyoruz ama nafile. Ölüm bir adım ötede zaten.”

Hayal Meyal, yazarın okuduğum ilk kitabı. Ne içeriğini ne de arka kapak yazısını incelemeden sadece kapak resmini beğenip almış olduğum bir kitap.

Kendinizi tamamen kitaba verdiğinizde bir saat gibi kısa bir sürede bitebilecek ama bittiğinde de damağınızda güzel bir tat bırakacak yalın bir hikaye.

Kanser olduğunu, yaşayacak çok fazla ömrünün olmadığını öğrenen anlatıcımız otuz dört yaşında isimsiz bir beyefendi. Ben kendimi o kadar çok okumaya kaptırmışım ki bir ismin olmadığını sonradan fark ettim. Hatta atlamış olduğumu düşünerek yeniden kitabın sayfaları arasında gezindim.

Hikaye çok dramatik başlıyor. Uzun süredir hasta olduğunu bilerek ve tedavi olmaya çalışan hastamız sonunda ailesine durumundan bahsetmek istiyor ve eski mahallesine, anılarına, geride bıraktıklarına dönüyor.

“Yaşlı kadınların çeyiz sandıklarını açıp,içinde ne var ne yok diye yüzlerce kez karıştırıp durması gibi, bakıyorum geçmiş zamana.”

Mahalleye döndüğünde anılarda ilk İknur karşılıyor onu. Sonra mahallenin eski sakini Nurettin Efendi’nin bir ara gidip, sessiz geri gelişi konumuz oluyor.

Anlatıcımız Nefes Saatçi Nurettin Efendi’ye uğrayıp sıkıntısını her paylaştığında dükkandaki tüm saatlerin neden 18:10’da durduğunu merak ediyor.

Sayfalar ilerledikçe İlknur’u daha iyi anlarken, Nurettin Efendi’nin hüzünlü sırrını öğreniyor, anlatıcının içinde yaşattığı savaşın izlerini hissediyorsunuz.

Bölümler arasında yazılmış güzel şiirleri okuduğunuzda neden her şiirin “Ben seni arıyorum.”‘la bittiğini son bir kaç sayfada iyice pekiştirebiliyorsunuz.

Bazen öyle sanıyor ki insan, eskisi gibi olabilir her şey.

Olmaz halbuki.

Olmaz

Tüketip de geçtiğimiz onca şey eskisi gibi olmaz.

Kitap benim beklemediğim bir sürpriz sonla bitiyor.

Hatta anlamadığım için geriye dönüp iki defa okuma sebep veren sayfalarda sanki yolunda gitmeyen bir şeylerin olduğunu düşünüyorum.

Havada kalmış bir his yaratıyor.

Adı gibi Hayal Meyal gibi başlayıp giden kitap için iyikide okumuşum diyorum

Bu kadar sevebileceğimi, beğeneceğimi  hiç düşünmemiştim.

Sizde yazarla henüz tanışmamışsanız, bu kitap ile bir başlangıç yapabilirsiniz.

 

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin