Farklı Gözler ve Farklı Ellerden: Dört Vincent van Gogh Portresi

Daha çok Vincent yüzü görmek isteyenler için, farklı bakış açılarıyla farklı ellerden çıkmış ekstra dört Van Gogh portresi daha!

Bu tanıdık yüzün özelliklerine bir de diğer ünlü sanatçıların gözlerinden bakalım…

  • John Peter Russel, Vincent van Gogh, 1886

Avustralyalı emprestyonist ressam John Peter Russell, Vincent’ı Fernand Cormon‘un Paris’teki stüdyosundan tanıyordu. Russell’ın 1886’da, geleneksel ve gerçekçi bir tarzda çizip boyadığı resim için Vincent değerli görünen çizgili mavi bir takım elbise giydi. Ayrıca, bazı analizler sonucunda van Gogh’un, resmin baş kısmına boyayla ‘Vincent ve dostluk’ kelimelerini yazdığı ortaya koyuldu. Portre, van Gogh’un çoğu otoportresinin de yer aldığı Van Gogh Museum, Amsterdam‘da  sergilenmektedir.

Van Gogh bu portreye çok bağlıydı. Yıllar sonra Theo’ya şöyle yazdı: ‘Russell’ın yaptığı portremi iyi hatırla, bu benim için çok şey ifade ediyor.’

 

  • Henri de Toulouse-Lautrec, Vincent van Gogh’un Portresi, 1887

Bu portre, her ikisi ressam da Fernand Cormon stüdyosunda ders alırken, kendinden on yıl daha kıdemli olan Van Gogh ile karşılaşan Henri de Toulouse-Lautrec tarafından 1887‘de, karton üzerine tebeşir pastelle yapılmıştır. Fransız ressam bu tabloda Van Gogh’u Montmartre‘de Theo ile yaşadığı dönemde resmediyor. Burada Van Gogh 34 yaşındadır. Yani absentin dibine vurduğu; intihar etmeden 3 yıl evvel. Tabloda boynunda bir eşarp, sırtında kahverengi bir ceketle yan profilden resmedilen ressam, önündeki absent kadehiyle birlikte ciddi bir ruh uyumu yakalamış.

Tablo, Van Gogh Museum – Amsterdam’da sergilenmektedir.

 

  • Lucien Pissarro, Vincent van Gogh İle Sohbette, 1887

Empresyonist ressam Camille‘in oğlu olan Fransız ressam Lucien Pissarro‘nun, 1887‘de Paris’te yaptığı bu gizemli çiziminde Vincent ve Theo kardeşler bir sohbet halinde tasvir edilmektedir. Resimde silindir şapkalı Theo, kolları oldukça savunmacı bir halde oturan kardeşi Vincent ile konuşmaktadır.

 

  • Paul Gauguin, Van Gogh Ayçiçekleri Çalışırken, 1888

Bu eser, Vincent’ın Gauguin ile her şey kötü bir şekilde sona ermeden önce yaptığı takasın bir parçası. Van Gogh’un tabloyu gördüğü ana ilişkin ilk izlenimi Gauguin’in onu bir deli olarak tasvir ettiği idi. Daha sonra bu görüşünü yumuşattı. ‘O zamandan beri yüzüm çok fazla aydınlandı, ama gerçekten bendim, son derece yorgun ve elektrikle yüklüydüm.’

İlginç bir şekilde resim, gerçek bir çalışma anından uzak, ayçiçeklerini resmetmek için çok geç bir zaman olan Aralık ayında oluşturuldu. Bu nedenle resmi, van Gogh’un kendi ayçiçeği fotoğraflarından birinin bir kopyasıyla boyaması oldukça olasıdır. Arka plandaki manzara da kurgusaldır: Van Gogh’un aksine Gauguin, her iki sanatçının da tartıştığı bir nokta olan hayal gücüyle çalışmayı severdi.

 

 

K: https://www.dailyartmagazine.com/van-goghs-self-portraits/

 

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin