Gece Modu

Söylenti Dergi olarak yeni bir oluşuma imza atıyoruz! Katılmak istersen yukarıdaki resme tıkla; öykü, şiir, deneme, inceleme, çeviri, çizim ve röportajlar ile bize katkı sağla!



Fareler ve İnsanlar uzun zamandır okumayı istediğim bir kitaptı ve okumaya başladığımdan itibaren de yazarın dil ve üslubuyla beni içine çeken bir kitap oldu.

John Steinbeck 27 Şubat 1902’de ABD’nin Kaliforniya eyaletinin Salinas kentinde bir ırgat ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Döneminin yaşıtları gibi Steinbeck de yaz aylarında hem okuyarak hem de çiftlikte çalışarak zaman geçirmiş bunların yanı sıra yazmaya da merak duymuştur. Yazdığı kitapların çoğunda Salinas Vadisi’nde işçilerin, ırgatların yaşamları, yaşadıkları zorluklar ana teması olmuştur işte bu kitaplarından bir tanesi de Fareler ve İnsanlar’dır.

Kitap öncelikle zeki George Milton ve onun güçlü kuvvetli ama akli dengesi bozuk yoldaşı Lennie Small’un yaşam öyküsünü, bulundukları çevreyi anlatıyor. Bir oturuşta bitirilecek olmasına karşın içinde bir çok şeyi barındırıyor.

“Biz onlar benzemeyiz. Niye mi? Çünkü… çünkü yanımda sen varsın, beni kollarsın, senin içinde ben varım.”
Kitap her sayfasını çevirdikçe arkadaş kavramının çok güzel işlendiğini görebileceğimiz aynı zamanda da herkesin birbirini kullandığı bir çevrede George ile Lennie’nin birbirlerinden hiçbir beklenti içinde bulunmadan kan bağı bulunmaksızın böyle mütevazi bir arkadaşlığı gözler önüne sürüyor.

Hayaller… David Hume’un da dediği gibi “Hiçbir şey hayal gücü kadar hür değildir.”.
Kitapta bunu çok net görüyoruz George ve Lennie hayallerindeki araziyi alabilmek için çiftliklerde dolaşıp ırgatlık yapıp hayallerine ulaşmak pahasına çabalıyorlar, nitekim Lennie her ne kadar koca bir adam olarak gözükse de aslında küçücük bir çocuk ve bu küçücük çocuğun yumuşak nesnelere duyduğu ilgi çoğu kez başlarını belaya sokmalarına yetiyor. Bu da aslında bize insanları yansıtanın sadece dış görünüşleri değil içlerinde barındıkları olduğunu gösteriyor.

Çalışmaya başladıkları bir çiftlikte Lennie sık sık George’a hayalini kurdukları arsayı ve o arsada neler olacağını ne yapacaklarını anlatmasını istiyor, bunun üzerine hayallerini duyan birtakım kişiler oluyor ve hayalleri yalnızca George ve Lennie’nin hayali olmaktan çıkıyor.

“Hayaller bir çeşmenin suyunu açmak gibidir çeşmedeki su akmaya devam ettikçe hayaller barındıran o su temas ettiği herkesi etkiler ve bir başka kişinin de hayali olur bu da bu hayalin gerçekleşmesini bir nebze de olsa zorlaştırır.”

“Önce hayaller ölür, sonra insanlar”
W. Shakespeare

Kitabın sonu tam da William Shakespeare’in söylediği bu sözle bağlantılı, beklenmedik ve acı bir sondu. Kitabın sonundan anlaşılan ise istemesek de en çok sevdiklerimize zarar verdiğimiz.
Fareler ve İnsanlar dolu dolu bir kitap okurken birçok değeri sorgulamamızı da sağlıyor. Okuduğunuzda bir nefeste bitireceğiniz bir kitap.

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin