Gece Modu

Söylenti Dergi olarak yeni bir oluşuma imza atıyoruz! Katılmak istersen yukarıdaki resme tıkla; öykü, şiir, deneme, inceleme, çeviri, çizim ve röportajlar ile bize katkı sağla!



“bir çiçek bahçesinde geceye durgun kalışın yağmur sıcağı gibi

Öptüm sonsuz gidişinden. Saçlarının seyriyle seni” (Sayfa 20)

 

“Bir adam bir kadın var içimde iyice anladım

Bana bunu sessizce anlatıyorlardı

Bir yerde onların yönlerinden

Alımlı bir zarf katlanmıştı uzaktaki

Bulvarların geceye vurdukları

Çağırmasız kır günlerini zararsız akrepleri

Uzunlamasına yaşayıp yatay bir çocukla kalkan

Bir sürü alışkanlıklar taşıyan

Insanlığımızın gülüşü yalnızlar çarşısında

Çağırılmış gümüş seslerini aynadaki yüzlerin

Başkası sevsin diye en seçkin yerine

Bir şal gezdirirdi

Insanlığımıza bir şey getirirdi yalnızlarla” (Sayfa 26)

 

“yumuşak canına ve en ince çizgisine

Huzur akıtan düz sesi

Ve halkalanmış yüreğinin bir yerine

Lekesiz güneş çizgisi” (Sayfa 29)

 

“Sen

Bir şehrin açısında çevrilensin

Bu koşan eski ve solgun

Aşkın

Ikinci serpilişin bir yüreğe

Tuzaktır adını bildirmek” (Sayfa 31)

 

“Bir dolmayan yanımız

Bir de her gün korkudan bir şeye

Dokunup kalıyoruz

Kanımızdan zehirli bir iğne geçiyor

Ve güneşten korkuyoruz.” (Sayfa 70)

 

“Bir acı mı ne gerek

Öyle uykum var ki

Öyle istiyorum ki.” (Sayfa 73)

 

“durup gelmeyince

Morfin gibi arıyorum direnmeni” (Sayfa 73)

 

“Sevdiğim

Önce kemir bu tel örgüleri gövdemden

Geç derimin altında ki tehlikeleri

Yürek kızgın bir kuma devrilmeden

Yokla beni” (Sayfa 76)

 

“Karanlığı getiren bir insan sıcağı temmuz sıcağı gibi” (Sayfa 78)

 

“Şehirde sen benim en çok saklandığım

Içine girip korktuğum

Çamlarını yıkamadığım karanlığını bozamadığım

Sen benim durum durup saplandığım” (Sayfa 80)

 

Cahit Zarifoğlu- İşaret Çocukları- Beyan Yayınları-2015

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin