Gece Modu

1.Genellikle herkes böyle yapıyor. Ölen biri hakkında yakınlarının önünde asla bahsedilmiyor. Ölen kişiyle alakası olmayan bir sürü sohbet konusu bulmak konusunda uzmana dönüşüyorlar. Acı vermemek için olsa gerek. Sanki acı çekmek için ölen kişinin adınıduymaya ihtiyacımız varmış gibi…(Sy.72)

2.Hafızamda açmaya kıyamadığım, içindekiler eskimesin ve daima yaşamaya devam etsin istediğim bir ‘baba’ dosyası var. Ama dosyalar son derece hassaslardır. Zamanla aşınıp parçalanırlar. Hafıza karakalem bir resim gibi. Videolar olmasa sesinin neye benzediğini hatırlayamazdım. Fotoğraflar olmasa bakışlarını unutabilirdim. Oysa anılarımızı da USB ‘ye aktarabiliyor olmalıydık.(Sy.130)

3.+’Mutluluğu bir daha yakalayamadım. Yıllar geçerken, kalbim de gitgide soğudu. Kolay biri değilim, sürekli huysuzluk ettiğimin farkındayım ama bu, benim kendimi koruma şeklim. İnsanlara bağlanırsanız acı çekebilirsiniz. Bazı insanlar köpekleri ölünce bir daha asla köpek sahibi olmayacaklarına yemin eder, ben de bir daha hiç kimseye bağlanmayacağıma yemin ettim.’ -‘Kendinizi yalnız hissetmiyor musunuz?’ +’Yalnız değilim ki, hatıralarım var.’ (Sy.137)

4.Yaşıyoruz, nefes alıp veriyoruz, planlar yapıyoruz ve sonra birden yok oluyoruz. Hayat iskambil kağıdından yapılmış bir şato gibi. İnşa etmek için sonsuz zaman harcıyoruz, sağlam temeller atmaya çalışıyoruz, katlarını tek tek çıkıyoruz ve bir gün yıkılıveriyor, sonra kağıtlar kutuya kaldırılıyor. Bunca çaba neye yarıyor, bana söyler misiniz?(Sy.144)

5.Acı gizlenmeye çalışsa da yüzün orta yerindeki kıpkırmızı bir buruna dönüşünce apaçık görülüyor.(Sy.146)

6.Eşyalar aslında ona sahip olanlar için değil. Eşyalar bir anı, bir teselli, bir gereklilik, hayatın bir parçası aslında…Eşyaları bir karton kutuya doldurmak, aynı zamanda sevdiğiniz insanın yokluğunu kabullenmek anlamına geliyor.(Sy.148)

7.Yaşadığınız her günün mutlu bir hatıra olması için çalışın. Sonuçta giderken yanımızda götürebildiğimiz tek şey bu mutluluk.! (Sy.158)

8.Ailenizi kaybedince çocukluğunuzu kaybediyorsunuz. Bundan böyle kimsenin beni anlayabileceğini sanmıyorum. (Sy.159)

9.Herkes hayatı boyunca birlikte olacağı insanı bulma ve hayatının sonuna geldiğinde onu ilk günkü gibi sevme şansına sahip olamıyor.(Sy.167)

10.Sevmekten vazgeçmek, devam etmeye çabalamaktan çok daha kolay.(Sy.208)

11.Ufak tefek kusurların hayatınızı zehir etmemesi için çok büyük çaba harcamak gerekiyor. Özellikle de hayatın sonuna doğru çok yıpratıcı oluyorlar. Ama asıl önemli olan, aşkın kusursuz olması gerektiği inancından vazgeçmek. Gününüzü, düşüncelerinizi, hayatınızı bir insanla paylaşmak az şey değil. Hem sonra, kötü zamanlar olmasa, iyi zamanların kıymetini bilmezdik.(Sy.249)

12.Hayatımın kırk yılını unuttum, bu bana çok önemli bir şey öğretti, sanırım mutluluğun sırrını: Hayat, şimdiki zamandan ibaret. Şimdi ve burada! Dünden sadece güzel olan şeyleri hatırlamalı. Yarından hiçbir şey beklememeli. Geçmişi değiştirmemiz ve geleceği önceden bilmemiz mümkün değil. Korku geçmişten kaynaklanır ve geleceği mahveder. Yükünüzü artık yere bırakın. İnsan şimdinin değerini ancak hayatının sonuna geldiğinde anlıyor.(Sy.328)

Büyüdüğün Zaman Anlayacaksın – Virginie Grimaldi

Yan Pasaj Yayınevi Şubat 2018

1 YORUM

  1. Sayfa 246 da gençler gelmişti ve plajda zaman geçirdikten sonra Tamaris ‘ten giderken gençler keçeli kalemle bizim tontonlara not bırakmış “Her şey için çok teşekkürler!Koparıyosunuz pinponlar!”diye bu deyiş mi argo bir anlamı mı var yoksa bir filmden mi alıntı anlamadım beni aydınlatırsanız sevinirim

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin