Gece Modu

Söylenti Dergi olarak yeni bir oluşuma imza atıyoruz! Katılmak istersen yukarıdaki resme tıkla; öykü, şiir, deneme, inceleme, çeviri, çizim ve röportajlar ile bize katkı sağla!



1- “Ne içindeyim zamanın

Ne de büsbütün dışında;

Yekpare, geniş bir anın

Parçalanmaz akışında.” (Sayfa 23)

 

2- “Yollar çok erken akşamda silindi,

Kalmadı kaybolma ümidim bile;

Başka bir şey örttü ayak sesini

Ay rengi sessizliğin ötesinde.” (Sayfa 33)

 

3- “Sesin yıldızlı gecemdir

Baş ucumda geniş, sonsuz

Dalgalanır derinleşir” (Sayfa 38)

 

4- “Sen akşamlar kadar büyülü, sıcak,

Rüyaların kadar sade, güzeldin,

Baş başa uzandık günlerce ıslak

Çimenlerinde yaz bahçelerinin.” (Sayfa 41)

 

5- “Her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,

Serpilen aydınlıkta dalların arasından

Büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman

Sessizlik dökülüyor bir yerde yaprak yaprak.” (Sayfa 43)

 

6- “Birden gülümseyen yüzün

Sabahların aynasında

Ve beni çıldırtan hüzün

İki bakış arasında.” (Sayfa 49)

 

7- “Geceyle ölümdür asıl sevgili

Bu ikiz aynada toplanır yollar

Karanlık yaratır, Ölüm tamamlar.

Kaçalım seninle biz de geceye

Ölümün kardeşi saf düşünceye…” (Sayfa 69)

 

8- “Ve tanımadan, hiç tanımadan sev insanları!

Değişmenin ebedi olduğu yerde

Güzeldir Hayat!” (Sayfa 77)

 

9- “Ve çok yabancı bir şey gibi sevinçlerimiz,
Keder durmadan çiçek açar içimizde.” (Sayfa 77)

 

10- “Durgun havuzları işlesin, bırak

Yaprakların güneş ve ölüm rengi,

Sen kalbini dinle, ufuklara bak.” (Sayfa 116)

 

11- “Susamış ruhumla mesafelere,

Hiçbir şey bağlamaz beni bu yere

Ne hatıraların yalvaran sesi,

Ne ağaçların kuytu gölgesi” (Sayfa 123)

 

12- “Basma bu eşikte benim kalbim var,

Kalbim ki bir uzak hayale ağlar” (Sayfa 128)

 

13- “Dar ve karanlıktı merdiven

Ne ellerinden hafif bir temas,

Ne hep peşin sıra yürür

Sandığımız bahar ve yaz,

Hiçbir yere takılmamıştı gölgen,

Korkun, yalnızlığın, vehmin…

Dar ve karanlık… Sanki korkunç bir rüya.” (Sayfa 136)

 

14- “Hangi eşikte, hangi akşamda

Ayrıldı yan yana yürüyen gölgelerimiz,

Hangi aydınlık yuttu seni

Nasıl taş taş ödüm ben

Bu yalnızlığı dört bir yanımda…” (Sayfa 137)

 

15- “Ne kadar uzağız şimdi birbirimize 

Sanki öldük, aramıza

Varlığın yabancı yüzü girdi.” (Sayfa 138)

 

Ahmet Hamdi Tanpınar- Bütün Şiirleri- Dergah Yayınları-2016

CEVAP VER

Yorum girişi yapınız.
Adınızı girin